آگد دکور
سالن پذیرایی و نشیمن، قلب تپنده هر خانهای است. جایی که مهمانیها در آن برگزار میشود، خانواده دور هم جمع میشوند و بعد از یک روز شلوغ در آن استراحت میکنیم. به همین دلیل، دکوراسیون و طراحی داخلی پذیرایی بازتابدهنده مستقیم سلیقه، هویت و آرامش شماست.
خیلی وقتها پیش میآید که بهترین و گرانترین مبلها را میخریم، اما باز هم فضای خانه آنطور که باید دلنشین نمیشود! دلیلش چیست؟ نداشتن یک چیدمان اصولی، عدم شناخت هندسه فضا و ترکیب رنگ اشتباه. در این مقاله، ۲۱ ایده ناب و تخصصی دکوراسیون پذیرایی را در ۵ دستهبندی اصلی بررسی میکنیم تا با کمترین هزینه، خانهای شبیه به ژورنالهای معماری داشته باشید.
برای اینکه رنگآمیزی پذیراییتان چشم را خسته نکند، از این قانون مهندسیشده استفاده کنید. ۶۰ درصد فضا (دیوارها و فرش اصلی) را به یک رنگ خنثی و روشن اختصاص دهید تا فضا دلباز شود. ۳۰ درصد (مبلمان یا پردهها) را برای یک رنگ ثانویه در نظر بگیرید که با رنگ اصلی کنتراست داشته باشد. در نهایت، ۱۰ درصد باقیمانده را با یک رنگ تند و تأکیدی (مثل کوسنها یا تابلوهای هنری) پر کنید تا محیط روح بگیرد.
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد رنگهای گرم نظیر قرمز ملایم، زرد کرمی و آجری، محرک سیستم عصبی هستند. استفاده از این رنگها (در قالب همان ۱۰ درصد اکسسوریها یا یک مبل تکنفره) در فضایی که مرکز گفتوگو و دورهمی است، باعث افزایش اشتیاق و گرمای محیط میشود.
اگر میخواهید پذیراییتان نقطه استراحت و فرار از تنشهای روزمره باشد، به سراغ رنگهای سرد نظیر سبز سدری، فیروزهای یا آبی مات بروید. این رنگها با کاهش ریتم تنفس و ضربان قلب، حسی عمیق از آرامش و سکون را به مغز مخابره میکنند.
استفاده از رنگهای قهوهای سوخته، مشکی خالص یا بادمجانی تیره به عنوان رنگ غالب دیوارها یک اشتباه بزرگ است. این رنگها فوتونهای نوری را به شدت جذب کرده و فضا را وهمآلود، کدر و از نظر روانی تنگ و خفهکننده نشان میدهند.
یکی از مهلکترین خطاها در پذیراییهای مستطیل و دراز، چیدن مبلها به صورت قطاری دورتادور دیوار است که فضا را شبیه تونل میکند. به جای این کار، فضا را با استفاده از دو فرش مجزا به دو «جزیره» تقسیم کنید؛ یک بخش برای تماشای تلویزیون و مبل راحتی، و بخش دیگر برای فضای رسمی یا میز ناهارخوری.
پلانهای مربع ذاتاً متقارن و متعادل هستند، اما اگر دقت نکنید به یک جعبه کسالتبار تبدیل میشوند. برای رفع این مشکل، مبلمان را از حالت خطی خارج کرده و بعضی از مبلهای تکنفره را با زاویه مورب نسبت به دیوارها بچینید تا پویایی به فضا تزریق شود.
در خانههایی با پلان ال شکل، مبلها را به دیوار نچسبانید. آنها را در مرکز فضا قرار دهید تا مسیرهای حرکتی از پشت مبلها شکل بگیرد. قرار دادن یک میز کنسول در پشت کاناپهای که رو به در ورودی است، حس امنیت فضایی را بسیار بالا میبرد.
برخلاف تصور عموم، برای بزرگتر نشان دادن یک پذیرایی کوچک نباید از فرشهای کوچک استفاده کنید! پهن کردن یک فرش بزرگ که لبههای آن تا نزدیکی قرنیز دیوار کشیده شود، مرزهای بصری کف را گسترش داده و مغز شما اتاق را بسیار بزرگتر از ابعاد واقعیاش درک میکند.
میز تلویزیونهای زمینی و قدیمی را حذف کنید و به جای آن از ساختارهای متصل به دیوار یا تیوی وال استفاده کنید. اگر در مرحله بازسازی کامل آپارتمان هستید، استفاده از متریالهایی مثل اسلب سنگ یا ماربل شیت، علاوه بر آزادسازی سطح کف، یک لنگرگاه بصری و لوکس در پذیرایی ایجاد میکند.
ترکیب تیوی وال با الوارهای چوبی یا ترمووال نه تنها یکی از ایدههای پرطرفدار در دکوراسیون چوبی منزل است و حس ارگانیک را به محیط میآورد، بلکه چوب به دلیل خاصیت جذب صوت، از پیچش صدای تلویزیون در سالن به شدت جلوگیری میکند.
در خانههایی که شومینه دارند، مبلمان باید حول محور آن چیده شوند. برای یک چیدمان رسمی، دو کاناپه همسان را به صورت کاملاً قرینه و روبروی هم در دو طرف شومینه قرار دهید تا قدرت بصری این بخش به حداکثر برسد.
پیشنهاد مطالعه: برای اجرای یک فضای قرینه و مجلل، خواندن مقاله دکوراسیون نئوکلاسیک: راهنمای قطعی طراحی داخلی و آشپزخانه را از دست ندهید.
در فضاهای کوچک یا کمنور، از خرید مبلهای حجیم، کلاسیک و چسبیده به زمین خودداری کنید. مبلمانی با پایههای چوبی یا فلزی بلند انتخاب کنید تا نور به راحتی از زیر آنها عبور کند. این کار از مسدود شدن جریان دید جلوگیری کرده و فضا را سبک میکند.
اگر اهل مهمانیهای دوستانه هستید، به جای چیدمانهای خطی، از مجموعهای متنوع از صندلیهای تکنفره و پافها به صورت دایرهای دور یک نقطه مرکزی استفاده کنید. این نوع چیدمان، تماس چشمی را به حداکثر رسانده و فضایی به شدت صمیمی خلق میکند.
فرش باید مبلمان سرگردان در فضا را به یک کل منسجم تبدیل کند. قانون اصلی این است: در پذیراییهای استاندارد، حداقل باید دو پایه جلویی تمامی کاناپهها و مبلها کاملاً روی لبه فرش قرار بگیرند تا حریم گفتوگو بسته و صمیمی شود.
هرگز کل کف پذیرایی را با فرش کیپ تا کیپ نپوشانید. همیشه فاصلهای بین ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر بین لبههای فرش و دیوارها خالی بگذارید تا سرامیک یا پارکت دیده شود. این فضای منفی، از شلوغ به نظر رسیدن فضا جلوگیری میکند.
آینهها جادوگران طراحی داخلی هستند. نصب یک آینه قدی بزرگ روی دیواری که روبروی پنجره قرار دارد، نور طبیعی خورشید را در کل فضا پخش کرده و عمق اتاق را از نظر بصری دو برابر میکند.
به جای یک لوستر در وسط سقف، از نورپردازی لایهای استفاده کنید. با نصب هالوژنهای توکار یا چراغهای ریلی روی تابلوها و دیوارهای شاخص، پدیده سایهروشن ایجاد کنید تا فضا از حالت تخت و بیروح خارج شود.
ترکیب نورها اهمیت زیادی دارد. از نورهای گرم (حدود ۳۰۰۰ کلوین) در کنار متریالهای چوبی برای ایجاد حس دنج بودن استفاده کنید و نورهای طبیعی و سردتر (۴۰۰۰ کلوین) را برای نمایش درخشش سنگها و رنگ واقعی مبلمان به کار بگیرید.
با استفاده از سیستمهای خانه هوشمند، سالن پذیرایی را به یک محیط پویا تبدیل کنید. تنظیم سناریوی «مهمان» (روشنایی کامل) یا سناریوی «تماشای فیلم» (نورهای ملایم مخفی) دکوراسیون شما را در بالاترین سطح مدرنیته قرار میدهد.
برای اینکه ارتفاع سقف پذیرایی خود را بلندتر نشان دهید، میلپرده را در بالاترین نقطه ممکن (نزدیک به سقف) نصب کنید و اجازه دهید پارچه تا مماس شدن با کف زمین امتداد یابد. این خطوط عمودی قدرتمند، مغز را فریب داده و سقف را بلندتر جلوه میدهند.
هنگام بررسی انواع سبک دکوراسیون داخلی، متوجه میشویم که در سبکهای مدرن و مینیمال، شعار «کمتر، بیشتر است» حاکم است. فضای خالی بین وسایل به ذهن ناظر اجازه تنفس میدهد. از انباشت بیش از حد اکسسوریها و بوفههای سنگین خودداری کنید.
دکوراسیون سالن پذیرایی تنها چیدن چند مبل و انتخاب یک رنگ نیست؛ بلکه ترکیبی از هنر زیباییشناسی، مهندسی فضا و روانشناسی است. از اجرای فرمول رنگی ۶۰-۳۰-۱۰ گرفته تا طراحی اصولی تیوی وال و چیدمان فرش، هر قدمی که برمیدارید باید در راستای ایجاد فضایی دلبازتر و آرامبخشتر باشد.
البته باید در نظر داشت که گاهی اوقات تغییرات دکوراتیو و خرید مبلمان جدید به تنهایی پاسخگو نیستند. اگر در خانهای قدیمی با پلانهای بسته و دلگیر زندگی میکنید، برای آزاد کردن پتانسیل واقعی فضا نیاز به دریافت خدمات بازسازی ساختمان یا بازسازی خانههای قدیمی به جدید دارید تا با برداشتن دیوارهای اضافی و تغییر متریالهای پایه، بستری مناسب برای دکوراسیون ایدهآل خود فراهم کنید. توصیه ما این است که پیش از شروع هر تغییری، ابتدا یک برآورد هزینههای بازسازی انجام دهید تا با برنامهریزی دقیق مالی پیش بروید.
پیشنهاد مطالعه: برای اجرای پروژههای بزرگتر و تغییرات اساسی در خانههای کلنگی، مقاله صفر تا صد بازسازی خانه های قدیمی در استانبول میتواند یک نقشه راه بینظیر برای شما باشد.
پیشنهاد مطالعه: حالا که طراحی پذیرایی خود را کامل کردهاید، وقت آن است که به فضای شخصی خود برسید! مقاله دکوراسیون اتاق خواب؛ راهنمای جامع چیدمان و طراحی را برای یک خواب آرامبخش مطالعه کنید.
تعویض روکش کوسنها با رنگهای متضاد، تغییر چیدمان مبلها از حالت خطی به دایرهای یا مورب، استفاده از گیاهان آپارتمانی بزرگ و اضافه کردن یک آباژور، ارزانترین و مؤثرترین روشها برای تغییر حالوهوای سالن هستند.
سبک مینیمالیسم و نئوکلاسیک بهترین گزینهها هستند. استفاده از سبک کلاسیک (سلطنتی) به دلیل منبتکاریهای سنگین و نیاز به تقارن شدید، در فضاهای کوچک باعث تاریکی و احساس خفگی میشود.
اگر پذیرایی شما پنجرههای کوچکی دارد، منحصراً از پردههای حریر سفید یا کرکرهای رنگ روشن استفاده کنید تا همان اندک نور محیطی به حداکثر ممکن به داخل نفوذ کند. از والانهای مخمل و ضخیم دوری کنید.
رنگآمیزی یک دیوار به عنوان دیوار شاخص (Accent Wall)، خرید چند کوسن رنگی جدید، استفاده از گیاهان آپارتمانی و تغییر لامپها به رنگ سفید گرم (آفتابی)، اقتصادیترین روشها هستند.
تلویزیون باید به گونهای نصب شود که نور پنجره مستقیماً در صفحه آن منعکس نشود (روبروی پنجره نباشد). همچنین باید در فضایی دور از مسیرهای اصلی رفتوآمد خانه قرار گیرد تا تمرکز افراد هنگام تماشای آن به هم نخورد.
آیا ایدهای برای بازسازی یا طراحی داخلی ملک خود در استانبول دارید؟ تیم لومیر آماده ارائه کانسپت اولیه است.